Hoe iemand aan Tinnitus of
Hyperacusis komt, is bij iedereen anders. De een heeft het vanaf zijn of haar
geboorte, de ander krijgt het door ziekte of door een ongeluk. Maar veelal
krijgen mensen Tinnitus of Hyperacusis door simpelweg blootstelling aan te hard
geluid. Bij mensen die bij die laatste groep horen, speelt vaak nog een maar
weinig genoemd bijkomend symptoom van Tinnitus en Hyperacusis: schuldgevoel.
Want die bekende “wat als”-vraag, is een vraag die vaak opkomt. Dat komt
natuurlijk mede omdat gehoorschade op dit moment nog onomkeerbaar is. Maar, schuldgevoel
is ook een normaal fenomeen en natuurlijk heb je daar ook gewoon recht op. Het
is een teken dat je verantwoordelijkheid voelt en dat is al een goede start
naar verlichting. Echter: in die emotie blijven hangen is vaak juist een belemmering
naar verlichting toe.
In onderstaand artikel bespreek ik waarom schuldgevoel
voorkomt en geef ik wat tips hoe je er mee om kunt gaan.
Waarom komt schuldgevoel juist bij Tinnitus en Hyperacusis voor?
Er zijn verschillende redenen waarom mensen met Tinnitus en Hyperacusis zich schuldig kunnen voelen:
Ten eerste kan het zijn dat mensen denken dat ze zelf iets hebben gedaan om de Tinnitus te veroorzaken. Bijvoorbeeld door het luisteren naar muziek die te hard stond, het blootstellen aan lawaai op het werk, of het niet beschermen van de oren tijdens het gebruik van machines of bij het uitvoeren van andere activiteiten die schadelijk kunnen zijn voor het gehoor.
Een tweede reden waarom mensen zich schuldig kunnen voelen bij Tinnitus en Hyperacusis is omdat ze het gevoel hebben dat ze juist niet genoeg doen om Tinnitus en Hyperacusis te verminderen. Zo kan men denken dat ze niet genoeg tijd besteden aan ontspanning en stressvermindering, of dat ze niet genoeg aandacht besteden aan hun voeding en lichaamsbeweging.
Als derde reden kunnen ze hebben dat ze anderen moeten teleurstellen, omdat ze nu niet meer mee kunnen doen met allerlei sociale en dus drukke activiteiten.
Hoe dan ook: alle drie de redenen zorgen ervoor dat de last die mensen hebben van Tinnitus en Hyperacusis er niet minder door gaat worden. De aandacht gaat dan juist naar de aandoening, waardoor het versterkt, wat dan weer vervolgens stress kan opleveren. Kort gezegd: een vicieuze cirkel waar je liever niet in terecht wil komen.
Maar…..hoe kun je dan omgaan met schuldgevoel bij Tinnitus en Hyperacusis?
Zonder hier de psycholoog uit te willen gaan hangen: het is belangrijk om te weten dat schuldgevoel bij Tinnitus en Hyperacusis een veelvoorkomend symptoom is en dat het niet jouw schuld is dat je deze aandoening hebt, ongeacht hoe je hebt gekregen. Het is ook belangrijk om te onthouden dat Tinnitus en Hyperacusis op dit moment nog niet te genezen is, maar dat er wel manieren zijn om de symptomen te verlichten. Op deze pagina’s kun je al redelijk veel tips vinden.
Een manier om met schuldgevoel om te gaan, is door te leren accepteren dat Tinnitus en Hyperacusis nu eenmaal een deel van je leven is geworden en dat het niet jouw schuld is dat je het hebt. Het kan ook helpen om meer te leren over Tinnitus en Hyperacusis en hoe het werkt, zodat je beter begrijpt waarom je deze aandoening hebt en wat je kunt doen om de symptomen te verlichten. Uiteindelijk is gewenning ook een wezenlijk onderdeel van de oplossing, maar zolang je jezelf maar verwijten blijft maken en je jezelf schuldig voelt, zal je dus óók constant die piep of het teveel aan geluid (on)bewust blijven horen.
Wat ook meehelpt om je schuldgevoel te verminderen, is te beseffen dat je veel activiteiten misschien niet meer kunt ondernemen, maar dat er nog legio activiteiten zijn die je nog wel kan ondernemen.
En als laatste tip en een cliché (maar die zijn vaak wel gewoon waar): praat erover met je partner, met je huisarts of met die ene collega die hetzelfde ervaart. En mocht bovenstaande allemaal niet tot verbetering leiden en je je toch schuldig blijven voelen: ga voor jezelf op zoek naar een behandeling/methode waarbij je je prima voelt! Ik had zelf veel baat bij cognitieve gedragstherapie, maar zoals met alles geldt dat dit voor iedereen persoonlijk is.
Mocht je er met lotgenoten over willen hebben: het forum is nog steeds open (maar ook nog steeds rustig) Maar laat dat vooral geen belemmering zijn om je aan te melden en het gesprek of je vraag daar te stellen!
