De vraag waarom er nu nog steeds geen oplossing of medicijn is om Tinnitus en Hyperacusis te verhelpen, is een vraag die jij of je partner ongetwijfeld een keer hebben gesteld. Want hoe kan het toch dat we in een tijd leven dat we al decennialang protheses voor allerlei handicaps kunnen maken en zelfs al huisdieren kunnen klonen, maar deze aandoeningen niet definitief kunnen verhelpen? Kunnen we op korte termijn een oplossing of wonderpil verwachten? En is het herstellen of opnieuw laten groeien van de trilhaartjes bijvoorbeeld dan geen oplossing? Allemaal logische vragen die we hieronder gaan beantwoorden. Er zijn (voorlopig) een aantal factoren die een mogelijke oplossing of medicijn op korte termijn voor Tinnitus en Hyperacusis in de weg staan………
De complexiteit van beide aandoeningen
Tinnitus en Hyperacusis zijn allebei heel complexe aandoeningen die worden veroorzaakt door een combinatie van fysieke, psychologische en neurologische factoren. Hoe deze zaken allemaal samenhangen en welke invloed wat op wat heeft, is nog steeds niet helemaal duidelijk en zal bij iedereen ook weer anders zijn.
Er is nog te veel onbekendheid over de oorzaken die Tinnitus/Hyperacusis activeren
Er is ook nog steeds (te) veel onbekend over wat nu precies Tinnitus en Hyperacusis in de hersenen activeert en welke gedeelten van de hersenen nu precies wat doet. Daar wordt wel onderzoek naar gedaan, maar daarin speelt de volgende factor óók een belangrijke rol, namelijk:
Er zijn veel verschillende soorten Tinnitus en Hyperacusis
Er zijn veel verschillende soorten Tinnitus en Hyperacusis, die ieder hun eigen specifieke symptomen en oorzaken hebben. Zo kan iemand als symptoom hoge fluittonen ervaren en iemand anders weer een zware bromtoon horen. Ook bij Hyperacusis geldt dat iedereen daarin zijn of haar ‘unieke’ symptomen heeft. Daarnaast is het ook een cruciale factor wat de oorzaak was waardoor je Tinnitus/Hyperacusis hebt gekregen (te hard geluid, ongeluk of ziekte)
Er is een gebrek aan goede onderzoeken
Dit klinkt vreemd, maar goede onderzoeken die de effectiviteit van diverse en nieuwe behandelmethoden voor Tinnitus en Hyperacusis kunnen bewijzen, zijn er nog maar amper. Reden is dat het (nog) niet echt de interesse heeft van de farmaceutische industrie (waardoor er maar weinig geld in geïnvesteerd wordt), want de groep mensen die hier last van hebben is (nog) te klein. Daarnaast is het ook lastig om voldoende en de juiste mensen te vinden die dan ook nog eens voldoen aan de eisen voor een dergelijk onderzoek om de nieuwe behandeling goed mee te testen.
(Zie je dus ergens op een website een bericht over een “revolutionair” medicijn/apparaat tegen Tinnitus verschijnen, kijk dan altijd of er testresultaten bekend zijn, hoe deze tot stand zijn gekomen en of er eventuele peer-reviews op het onderzoek zijn gedaan. Twijfel je nog steeds hierover of is al het voorgaande te lastig, vraag dan aan je/een KNO-arts of hij/zij hier een blik op kunnen werpen. Dit scheelt je niet alleen valse hoop, maar over het algemeen ook aardig wat centen…)
Sombere toekomst?
Moeten we het dan maar allemaal heel somber inzien? Dat dan weer niet, want afgelopen jaar leek een onderzoek van de Universiteit Antwerpen samen met het Universitair Ziekenhuis in Antwerpen naar Tinnitus heel dicht in de buurt te zitten van een oplossing door bepaalde gebieden van de hersenen te stimuleren met elektroden. Helaas waren de uiteindelijke testresultaten in vergelijk met de placebogroep te weinig verschillend, waardoor het onderzoek (deels) als niet geslaagd kon worden beschouwd. Dit kwam volgens de onderzoekers ook vooral omdat er te veel verschillende vormen van Tinnitus zijn en dus bij iedereen ook een andere aanpak vereist. Dit zal dus in de praktijk betekenen dat het stimuleren van hersenen op individuele basis zal moeten en dat is nog net iets te prijzig, naast dat het dus (nog) geen enkele garantie is.
Toch is dat onderzoek niet helemaal voor niets geweest, want ondanks dat het stimuleren door middel van elektroden ook niet helemaal nieuw is in de strijd tegen Tinnitus, waren er patiënten die aangaven na de stimulatie geen of minder last te hebben. Er kan dus verder onderzoek gedaan worden bij die succesverhalen en of die patiënten inderdaad definitief van hun Tinnitus af zijn na, pak-‘em-beet, een jaar.
Tot die tijd (en wacht daar alsjeblieft niet op), zijn er nog steeds goede behandelingen mogelijk zoals bijvoorbeeld Cognitieve gedragstherapie en Tinnitus Retraining Therapy. Die zullen misschien die piep of het harde geluid niet definitief laten verdwijnen, maar die geven je wel meer houvast waarmee je in ieder geval nog prima kunt leven. Ook heb ik hier en hier nog wat praktische tips om in ieder geval zelf al wat te doen. Of neem anders een kijkje op het forum (ik weet het, schaamteloze promotie), open een gesprek en durf te vragen naar hoe anderen verlichting vonden van hun klachten. Buiten wat tijd om te typen en te wachten op reacties, kost het niets!
Belofte maakt schuld....
Oh, en voor ik het vergeet: nog een vraag die openstond (met een bonusvraag en -antwoord erbij 😊)
Is het herstellen of opnieuw laten groeien van de trilhaartjes bijvoorbeeld dan geen oplossing?
Nee, want de Tinnitus komt niet vanuit je beschadiging, maar is een reactie van de hersenen op die beschadiging.
En iemand helemaal doof maken, zodat hij of zij die piep niet meer hoort?
Pfoe, nogal een drastische en onomkeerbare ingreep: maar ook hierbij geldt hetzelfde: het geluid komt niet vanuit je oor, maar vanuit je hersenen. Er is ooit geprobeerd om door mensen bewust doof te maken, de Tinnitus te laten verdwijnen. Helaas (en bijzonder lullig voor de persoon in kwestie) blééf de Tinnitus aanwezig.
